Praca semestralna

Ostatnio brakowało mi czasu i możliwości, żeby zamieszczać wpisy na blogu.
A ponieważ mój osobisty komputer został już naprawiony, to przynajmniej ta bariera znikła.
Dlatego spieszę z kolejnym wpisem, bo stęskniłam się za Waszymi odwiedzinami.

Semestr zimowy w szkole zakończył się wykonaniem specjalnego wyrobu zawierającego:
minimum 7 gram srebra i kamień oprawiony w cargę.
Zrobiłam pierścionek - raczej "wieczorowy" - stylizację kwiatu dzikiej róży, w ulubionym czerwonym kolorze. Kamień to krzem. Kwiat filcowy ma średnicę ok.6 cm i możliwość wymiany na inny. Koraliki wokół kamienia są haftowane. Całość jest oksydowana i polerowana. Pierścionek stał się własnością szkoły. Ja otrzymałam równowartość zużytego srebra. Ta zasada dotyczy tylko prac semestralnych. Wszystkie inne wykonane na warsztatach prace pozostają nasze.

                                             
                                             
                                             

Pierwszy pierścionek

                                             
                                             

                                             
                                             

Pierwsze prace

Nauka na warsztatach w jubilerni rozpoczęła się od wykonania obrączek.
Moje pierwsze - proste, najprostsze obrączki - wyglądają tak.

                                             
                                             

Policealna Szkoła Rzemiosł Artystycznych

Udało się.
Od 1 września rozpoczęłam naukę w Policealnej Szkole Rzemiosł Artystycznych.
Będę zdobywać wiedzę i praktykę jubilerską.
Marzyłam o takiej szkole - ale myślałam, że w moim wieku to już chyba niemożliwe.
Wszystko zapowiada się niesamowicie ciekawie.
Nauczymy się wszystkiego co jest potrzebne do wykonania gotowego wyrobu jubilerskiego od podstaw czyli od projektu.
Będziemy przetapiać srebro, tworzyć próby, walcować, lutować, odlewać i grawerować.
W szkole oprócz pracowni jubilerskiej, grawerowania komputerowego i odlewni jest jeszcze pracownia witrażu i ceramiki z których też będziemy mogli korzystać.
Nauka trwa rok i kończy się egzaminem nazywanym przez wykładowców zawodową maturą.

                                             
                                             

Moje pierwsze niteczki na wrzecionie

Przyznam, że na warsztatach, wrzeciono i ja nie polubiliśmy się.
Teorię opanowałam bardzo dobrze, ale ona sama do przędzenia nie wystarcza.
W praktyce trzeba wszystko skoordynować, a to właśnie nie udawało mi się.
Ale postanowiłam nie poddać się, tym bardziej, że na własne oczy widziałam jak dziewczyny nauczyły się wrzeciona i jakie cuda przędzie Basia.
Dlatego zrobiłam sobie wrzeciono, które jest bardzo lekkie i łatwo wprawia się w ruch - dodam tylko, że to według pomysłu Motyla.
No...i zaczęłam ćwiczyć.
Bardzo długo nie udawało mi się, straciłam nadzieję, że poczuję......ten upragniony moment kiedy tworzy się nitka.
Ćwiczyłam nawet we śnie.
Pewnego ranka postanowiłam sprawdzić czy może sen stanie się jawą.
Spróbowałam raz, drugi i za trzecim razem w końcu udało się.
Wiem, że niteczki są jeszcze nierówne i miejscami za mocno skręcone czyli tak naprawdę, nie ma się czym chwalić ale ja cieszę się bardzo, że też mogę powiedzieć:

Oto moje niteczki uprzędzione na wrzecionie.

Warsztaty z "fanaberią"

Od dawna planowane i wyczekiwane warsztaty z "fanaberią w pradze" za nami.
Były to trzy dni wypełnione ogromną wiedzą Basi - o pięknym i dobrym farbowaniu czesanek, o przędzeniu na wrzecionie i kołowrotku.
Zadałyśmy setki pytań a Basia cierpliwie odpowiadała, pokazywała, uczyła.
Rozmawiałyśmy do późna w nocy dopóki starczało nam sił.
Polubiłam przędzenie za to, że uspokaja i pozwala wyczarować w nitkach niesamowite przejścia kolorystyczne.
Szkoda tylko, że nie dopisała pogoda i tylko raz wybrałyśmy się na spacer po urokliwej okolicy nad Bugiem, a że taka była niech zaświadczą zdjęcia z niezwykłym gościem na naszej działce.

Pięknie dziękuję wszystkim za wspólnie spędzony czas.
Zdjęcia także u Basi,Beli i Maryli

                                             
                                             

Tak było

Otwarcie wystawy a wśród wielu osób autorka jednej z maktek - Pani Kazimiera Czeżyk.

fot.ODE


Zaaranżowane stare kuchenne wnętrza.

Kącik krawiecki

Ciekawy i cenny eksponat - wózek - wśród makatek o tematyce dziecięcej.

Stare papierowe szablony.

                                             
                                             
                                             

Wystawa makatek

Zapraszam
na

WYSTAWĘ MAKATEK W GALERII PRZY FABRYCZCE
Wołomin ul. Orwida 22

18.06.2011
godz.19.00

foto. ODE


Szczególnie cennymi eksponatami będą makatki przedwojenne i unikatowe szablony makatek do kopiowania na płótnie z 50-tych lat XX a wszystko w zaaranżowanych starych wnętrzach.

Wystawa potrwa do końca sierpnia
Poniedziałek-piątek: 10.00 – 17.00
Niedziela: 10.00 – 16.00
                                             
                                             

7 Warszawskie Spotkania Ceramiczne

Tym razem udało mi się wybrać na Warszawskie Spotkania Ceramiczne.
Było co oglądać i było ciekawie.
Odsłonięto ceramiczną rzeźbę Marysi - bo rok 2011 ogłoszono Rokiem Marii Skłodowskiej-Curie.
Była wystawa dużych prac na wodzie.
Pan Stanisław Tworzydło prowadził warsztat malowania ceramiki emaliami i farbami techniką opartą na tradycji chińskiej.
Można było spróbować toczenia na kole, malować biskwity i układać mozaikę.
Duet Kameralna Harmonia dał świetny koncert na akordeon i wiolonczelę.
I wreszcie odbyła się najbardziej przeze mnie oczekiwana - magiczna loteria
czyli wypał raku - poprowadzony przez pracownię Angoba.